×بــــازم همــــــین جووووری×

برای چندمین بار...

03031112 — Sun, 08 Nov 2009 12:02:37 GMT

به آرامی آغاز به مردن می‌كنی

اگر سفر نكنی
اگر كتابی نخوانی
اگر به اصوات زندگی گوش ندهی
اگر از خودت قدردانی نكنی

به آرامی آغاز به مردن می‌كنی
زماني كه خودباوري را در خودت بكشی
وقتي نگذاري ديگران به تو كمك كنند

به آرامي آغاز به مردن می‌كنی
اگر برده‏ی عادات خود شوی
اگرهميشه از يك راه تكراری بروی
اگر روزمرّگی را تغيير ندهی
اگر رنگ‏های متفاوت به تن نكنی
يا اگر با افراد ناشناس صحبت نكنی

تو به آرامی آغاز به مردن می‌كنی
اگر از شور و حرارت
از احساسات سركش
و از چيزهايی كه چشمانت را به درخشش وامی‌دارند
و ضربان قلبت را تندتر مي‌كنند
دوری كنی

تو به آرامی آغاز به مردن می‌كنی
اگر هنگامی كه با شغلت،‌ يا عشقت شاد نيستی، آن را عوض نكنی
اگر برای مطمئن در نامطمئن خطر نكنی
اگر ورای روياها نروی
اگر به خودت اجازه ندهی
كه حداقل يك بار در تمام زندگي‏ات
ورای مصلحت‌انديشی بروی

امروز زندگی را آغاز كن
امروز مخاطره كن
امروز كاری كن

شعر از پابلو نرودا - ترجمه از احمد شاملو

ما هستیم .

03031112 — Wed, 04 Nov 2009 10:43:18 GMT

********

13 آبان

گزارش لحظه به لحظه همراه با عکس تو لینک بالا..

چند تا پوستر واسه امروز :

HAPPY BIRTHDAY

03031112 — Wed, 04 Nov 2009 06:30:18 GMT

اصلا حوسم نبود . امروز فهمیدم که واقعا پائیز شده ٬ یعنی می دونستم در چه فصلی از سال هستیم اما حسش نکرده بودم ٬ چند شب هوا اینقدر سرد شده بود که مرتب پائیز زیبا رو با زمستان اشتباه می گرفتم ٬ امروز به نظرم هوا عالیه و واقعا یک روز زیبای پائیزی رو می گذرونم. شاید چون امروز تولدمه این حال و هوا رو دارم ٬ دیروز فکر می کردم حس خاصی ندارم نسبت به روز تولدم و کادو گرفتن به نظرم خوشایند بود فقط . وقتی خیلی از دوستام فقط با یک اس ام اس تولدمو تبریک گفتن خیلی خوشحال شدم و کمی هم شرمنده . هیچوقت حواسم نیست که من هم متقابلاْ تولدشونو تبریک بگم . خاصیت تبریک تولد و اصلا همه کیفش به اینه که همون روز آدم یادش باشه و تبریک بگه نه اینکه چند روز بعدش به طرف بگی راستی تولدت هم مبارک ببخشید من یادم نبود!!

من لا به لای یه کتاب قدیمی که ورق می زدم یه برگه کوچیک پیدا کردم که گواهی تولدم بود!! نوزاد دختر ۱۳ آبان ۶۲ با مهر و امضای دکتر٬ خب اونموقع که اسم نداشتم و تنها مشخصاتم تو دنیا همین بوده .. نوزاد دختر - ساعتشم هم به نظرم حوالی ۴ بعذ از ظهر بود - خلاصه این که ما هم به دنیا اومدیم و چقدر سریع ۲۶ سال گذشت و الان که به تمام خاطره هام فکر می کنم و مثه یک فیلم توی ذهنم می تونم مرورشون کنم میبینم که خاطره های خوب زیادی دارم . خاطره هایی که خیلی شیرین هستن و میدونم که تا آخر عمرم همراهیم می کنن . اصلا به نظر من مهمترین خاطره های من شکل گرفتن و فک می کنم بقیه خاطره هام به جذابی خاطرات دوران خوب بچگیم نباشن و بی مزه میشن کم کم .. البته من اصلا از بچه خوشم نمیاد اما اگه روزی روزگاری بچه ای داشته باشم حتماْ خاطره کارهای اون بچه و شیرین کاری هاش بقیه خاطراتم رو تشکیل میده و با یادآوری اونا ذوق میکنم !! برای همین میگم دیگه بی مزه میشه . اونوقت اون بچهه مثل الان من میشه و بازم این چرخه تکرار میشه . حالا نه این که این چرخه فقط بستگی به نسل من داشته باشه . نه اصلا نسل من منقرض .. این همیشگی هست . اینجوری شاید همه ی ما یادگاری هستیم !! یادگاری اجدادمون . خصوصیات اخلاقی ٬ قد و قیافه و درد و مرض هاشون شاید هم غم و غصه هاشون از طریق ژن ها بهمون میرسه و بازم شکوفا میشه .

الان که ۲۶ ساله شدم فهمیدم که :

-عمر آدما کوتاه نیست اما خیلی خیلی به سرعت میگذره پس بهتره وقتی میدونم همه چیز گذرا هست در مواقع ناراحتی کمتر غصه بخورم و قدر خوشیهای هرچند کوچیکمو بدونم .

-خیلی مهمه توی سرعت زیاد به همه چیز خوب توجه کنم ٬ به مردم به همه آدمایی که هر روز میبینم . امروز اینکارو کردم و فهمیدم من چهره های آشنای زیادی رو می شناسم

- توی سرعت زیاد و وقتی چیزی غیر قابل برگشته باید توی لحظه ها و همین الان زندگی کنم . زندگی یعنی همین الان ..

پشت سر مرغ نمي خواند .

چيزها ديدم در روي زمين :

كودكي ديدم . ماه را بو مي كرد .

قفسي بي در ديدم كه در آن ، روشني پرپر مي زد .

نردباني كه از آن ، عشق مي رفت به بام ملكوت .

من زني را ديدم ، نور در هاون مي كوبيد .

ظهر در سفره آنان نان بود ، سبزي دور شبنم بود ،

كاسه داغ محبت بود .

من گدايي ديدم ، در به درمي رفت آواز چكاوك مي خواست

و سپوري كه به يك پوسته خربزه مي برد نماز

*****

بره اي را ديدم ، بادبادك مي خورد

من الاغي ديدم ، يونجه را مي فهميد

در چرا گاه نصيحت گاوي ديدم سبز

شاعري ديدم هنگام خطاب ، به گل سوسن مي گفت : شما

*****

من كتابي ديدم ، واژه هايش همه از جنس بلور

كاغذي ديدم ، از جنس بهار .

موزه اي ديدم ، دور از سبزه

مسجدي دور از آب

سر بالين فقيهي نوميد ، كوزه اي ديدم لبريز سئوال

مردمان را ديدم

شهرها را ديدم

دشت ها را ، كوهها را ديدم

آب را ديدم ، خاك را ديدم

نورو ظلمت را ديدم

و گياهان را در نور ، و گياهان را د رظلمت ديدم

جانورها را در نور ، جانور ها را در ظلمت ديدم

و بشر را در نور ، و بشر را در ظلمت ديدم

*****

اهل كاشانم اما

شهر من كاشان نيست .

شهر من گم شده است .

من با تاب ، من با تب

خانه اي در طرف ديگر شب ساخته ام .

*****

من در اين خانه به گم نامي نمناك علف نزديكم .

من صداي نفس باغچه را مي شنوم

و صداي ظلمت را ، وقتي از برگي مي ريزد .

و صداي ، سرفه روشني از پشت درخت ،

عطسه آب از هر رخنه سنگ ،

چكچك چلچله از سقف بهار.

و صداي صاف ، باز و بسته شدن پنجره تنهايي .

و صداي پاك ، پوست انداختن مبهم عشق،

متراكم شدن ذوق پريدن در بال

و ترك خوردن خودداري روح .

من صداي قدم خواهش را مي شنوم

و صداي ، پاي قانوني خون را در رگ .

ضربان سحر چاه كبوترها ،

تپش قلب شب آدينه ،

جريان گل ميخك در فكر

شيهه پاك حقيقت از دور .

من صداي كفش ايمان را در كوچه شوق

و صداي باران را ، روي پلك تر عشق

روي موسيقي غمناك بلوغ

روي آواز انار ستان ها

و صداي متلاشي شدن شيشه شادي در شب

پاره پاره شدن كاغذ زيبايي

پرو خالي شدن كاسه غربت از باد

*****

من به آغاز زمين نزديكم

نبض گل ها را مي گيرم

آشنا هستم با ، سرنوشت تر آب ، عادت سبز درخت

*****

روح من در جهت تازه اشياء جاري است .

روح من كم سال است .

روح من گاهي از شوق ، سرفه اش ميگيرد .

روح من بيكار است :

قطره هاي باران را ، درز آجرها را ، مي شمارد .

روح من گاهي ، مثل يك سنگ سر راه حقيقت دارد

*****

من نديدم دو صنوبر را با هم دشمن .

من نديدم بيدي ، سايه اش را بفروشد به زمين .

رايگان مي بخشد ، نارون شاخه خود را به كلاغ .

هر كجا برگي هست ، شوق من مي شكفد .

بوته خشخاشي ، شست و شو داده مرا در سيلان بودن .

*****

مثل بال حشره وزن سحر را مي دانم .

مثل يك گلدان ، مي دهم گوش به موسيقي روييدن .

مثل زنبيل پر از ميوه تب تند رسيدن دارم .

مثل يك ميكده در مرز كسالت هستم .

مثل يك ساختمان لب دريا نگرانم به كشش هاي بلند ابري

تابخواهي خورشيد ، تا بخواهي پيوند ، تا بخواهي تكثير

*****

من به سيبي خشنودم

و به بوئيدن يك بوته بابونه .

من به يك آينه ، يك بستگي پاك قناعت دارم .

من نمي خندم اگر بادكنك مي تركد .

و نمي خندم اگر فلسفه اي ، ماه را نصف كند

من صداي پر بلدرچين را ، مي شناسم ،

رنگ هاي شكم هوبره را ، اثر پاي بز كوهي را .

خوب مي دانم ريواس كجا مي رويد .

سار كي مي آيد ، كبك كي مي خواند ، باز كي مي ميرد .

ماه در خواب بيابان چيست ،

مرگ در ساقه خواهش

و تمشك لذت ، زير دندان هم آغوشي.

*****

زندگي رسم خوشايندي است .

زندگي بال و پري دارد با وسعت مرگ ،

پرشي دارد اندازه عشق .

زندگي چيزي نيست ، كه لب طاقچه عادت از ياد من و تو برود.

زندگي جذبه دستي است كه مي چيند .

زندگي نوبر انجير سياه ، در دهان گس تابستان است .

زندگي ، بعد درخت است به چشم حشره .

زندگي تجربه شب پره در تاريكي است .

زندگي حس غريبي است كه يك مرغ مهاجر دارد.

زندگي سوت قطاري است كه در خواب پلي مي پيچد.

زندگي ديدن يك باغچه از شيشه مسدود هواپيماست .

خبر رفتن موشك به فضا ،

لمس تنهايي ماه ،

فكر بوييدن گل در كره اي ديگر .

*****

زندگي شستن يك بشقاب است .

زندگي يافتن سكه دهشاهي در جوي خيابان است .

زندگي مجذور آينه است .

زندگي گل به توان ابديت ،

زندگي ضرب زمين د رضربان دل ها،

زندگي هندسه ساده و يكسان نفس هاست .

*****

هر كجا هستم ، باشم ،

آسمان مال من است .

پنجره ، فكر ، هوا ، عشق ، زمين مال من است .

چه اهميت دارد

گاه اگر مي رويند

قارچ هاي غربت ؟

*****

من نمي دانم

كه چرا مي گويند : اسب حيوان نجيبي است ،

كبوتر زيباست .

و چرا در قفس هيچكسي كركس نيست

گل شبدر چه كم از لاله قرمز دارد.

چشم ها را بايد شست ، جور ديگر بايد ديد

واژه ها را بايد شست .

واژه بايد خود باد ، واژه بايد خود باران باشد

چتر ها را بايد بست ،

زير باران بايد رفت .

فكر را ، خاطره را ، زير باران بايد برد .

با همه مردم شهر ، زير باران بايد رفت .

دوست را ، زير باران بايد جست .

صبح ها نان و پنيرك بخوريم

و بكاريم نهالي سر هرپيچ كلام .

و بپاشيم ميان دو هجا تخم سكوت .

و نخوانيم كتابي كه در آن باد نمي آيد

و كتابي كه در آن پوست شبنم تر نيست

و كتابي كه در آن ياخته ها بي بعدند .

و نخواهيم مگس از سر انگشت طبيعت بپرد .

و نخواهيم پلنگ از در خلقت برود بيرون .

و بدانيم اگر كرم نبود ، زندگي چيزي كم داشت .

و اگر خنج نبود، لطمه مي خورد به قانون درخت .

و اگر مرك نبود ، دست ما در پي چيزي مي گشت .

و بدانيم اگر نور نبود ، منطق زنده پرواز دگرگون مي شد .

و بدانيم كه پيش از مرجان ، خلائي بود در انديشه درياها

و نپرسيم كجاييم ،

بو كنيم اطلسي تازه بيمارستان را .

و نپرسيم كه فواره اقبال كجاست .

و نپرسيم چرا قلب حقيقت آبي است

و نپرسيم كه پدرها ي پدرها چه نسيمي . چه شبي داشته اند .

پشت سرنيست فضايي زنده .

پشت سر باد نمي آيد .

پشت سرپنجره سبز صنوبر بسته است .

پشت سرروي همه فرفره ها خاك نشسته است .

پشت سرخستگي تاريخ است .

پشت سرخاطره موج به ساحل صدف سرد سكون مي ريزد .

*****

لب دريا برويم ،

تور در آب بيندازيم

و بگيريم طراوت از آب .

ريگي از روي زمين برداريم

وزن بودن را احساس كنيم

*****

بد نگوئيم به مهتاب اگر تب داريم

ديده ام گاهي در تب ، ماه مي آيد پايين ،

مي رسد دست به سقف ملكوت .

ديده ام ، سهره بهتر مي خواند .

گاه زخمي كه به پا داشته ام

زير و بم هاي زمين را به من آموخته است .

گاه در بستر بيماري من ، حجم گل چند برابرشده است .

و فزون تر شده است ، قطر نارنج ، شعاع فانوس .

و نترسيم از مرگ

مرگ پايان كبوتر نيست .

مرگ وارونه يك زنجره نيست .

مرگ در ذهن اقاقي جاري است .

مرگ در آب و هواي خوش انديشه نشيمن دارد .

مرگ در ذات شب دهكده از صبح سخن مي گويد .

مرگ با خوشه انگور مي آيد به دهان .

مرگ در حنجره سرخ ـ گلو مي خواند .

مرگ مسئول قشنگي پر شاپرك است .

مرگ گاهي ريحان مي چيند .

مرگ گاهي ودكا مي نوشد .

گاه در سايه نشسته است به ما مي نگرد .

و همه مي دانيم

ريه هاي لذت ، پر از اكسيژن مرگ است .

در نبنديم به روي سخن زنده تقدير كه از پشت چپرهاي صدا مي شنويم .

*****

كار ما نيست شناسايي راز گل سرخ .

كار ما شايد اين است

كه در افسون گل سرخ شناور باشيم .

پشت دانايي اردو بزنيم .

دست در جذبه يك برگ بشوييم و سر خوان برويم .

صبح ها وقتي خورشيد ، در مي آيد متولد بشويم .

هيجان را پرواز دهيم .

روي ادراك فضا ، رنگ ، صدا ، پنجره گل نم بزنيم .

آسمان را بنشانيم ميان دو هجاي هستي.

ريه را از ابديت پر و خالي بكنيم .

بار دانش را از دوش پرستو به زمين بگذاريم .

نام را باز ستانيم از ابر ،

ازچنار ، از پشه ، از تابستان .

روي پاي تر باران به بلندي محبت برويم .

در به روي بشر و نور و گياه و حشره باز كنيم .

*****

كار ما شايد اين است

كه ميان گل نيلوفر و قرن

پي آواز حقيقت بدويم .

-می خواستم هنوز خیلی بنویسم ٬ اما سهراب همه حرفای منو خیلی بهتر زده بود ...

لذت تنهایی

03031112 — Sun, 01 Nov 2009 05:44:18 GMT

خب دیروز رفتم مطب دکتر٬ بهم گفت تو که این همه مدت صبر کردی یک ماه دیگه هم صبر کن تا کامل فیکس بشه دندونات . این در حالیه که دندونای فک پائین من اصلا از همون اول مرتب بودن تا اینکه بنا به توصیه دکتر ارتودنسی شد می گفت به این دلیل که تو فک پائینت یه دندون آسیای شیری هست که زیرش هم دندون نیست ٬ اینم به علت شیری بودن لق نیشه و می افته ٬ باید بکشیش اونوقت ما با ارتودنسی جاشو پر می کنیم! حالا این دندون شیری اینقده محکم بود که به سختی کشیده شد .. الان هم بعد از پنج سال هنوز فیکس نشده جاش! امروز باز نوبت داد که برم . یادم باشه ساعت ۴:۳۰ مطب باشم .

دیروز هیچ خریدی نکردم کلی مانتو دیدم که از همهشون حالم به هم خورد . هم این که جنسشون خیلی زاقارته هم این که رنگای تیره ی زشتی دارن هم از مدل همشون بدم اومد. من باید برم خیاطی واسه مانتو . خیاطی رفتن هم شانسی در میاد مخصوصا این آقا خیاط ما غیرتی هم هست . همه مانتو و لباسا رو گشاد و بلند می دوزه !! موقع پرو لباس هی باید بگی تنگ تر و کوتاه تر و واسه پرو آخر هم باز باید بدی پنج ساتن کوتاه کنن مانتوت رو

دیشب رفتیم بیرون شام خوردیم تا موقع شام خوب بود خیلی خوش گذشت ٬ کلی هم پیاده روی کردیم . اما بعد از شام افتضاح بود و خیلی بد گذشت و همش اعصاب خوردی پیش اومد ٬ به نظرم من تقصیری نداشتم!!

نزدیکای خونه هم دو تا پسره خیلی نیکبت همراهیم کردن!! البته انگار سنشوم زیاد بود اما کوچولو مونده بودن ٬ آخه اینا داشتن جلو من راه می رفتن من فک می کردم بچه هستن بعدش هی آروم آروم راه رفتن تا اینکه یکیشون برگشت ٬ یادم نیست دقیقاْ چی گفت اما کلی واسه خودش مرد بزرگی بود و ریش و سیبیل داشت . حالا قدش تا شونه من میشد (من قدم متوسطه ۱۶۶) بعدش خیلی هم لاغر بود که اصلا ازش نترسیدم ٬ با خودم گفتم هههه اینو باش الان می تونم بزنم بکشمش . یه اخم هم بهش کردم که حساب کار خودشو کرد و دمش رو گذاشت رو کولش و دور شد . موقع از خیابون رد شدن هم کلی احتیاط کردم اما یه پژو عقده ای مخصوصاْ اومد سمت من و ترسوندم یعنی با سرعت بالا از کنارم رد شد طوری که من پریدم عقب و چون ترسیده بودم یه کم اشک تو چشمام جمع شد ..

امروز عصر دلم می خواد همش تو خونه پیش مامانم باشم ٬ آخه دیروز کم دیدمش دلم براش تنگ شده . امروز عصر دلم می خواد تنها باشم خیلی تنها . شاید چند روز می خوام تو لاک خودم باشم و از دنیای بیرون فاصله بگیرم .

در باره ی قازی!!! و کامی

03031112 — Sat, 31 Oct 2009 11:35:18 GMT

کامی ویروسی شده و حالم هم گرفته هست باید ویندوز نصب کنم اما درایور هاشو گم کردم سیستم من هم مال شش هفت ساله پیشه و عمراْ بشه از یه سایتی دانلود کنم !! بعضی از افراد به شدت نامرد هم گفتن اصلا مشکلی نیست و کیس منو درست می کنن اما در حد یه شعار باقی موند و فقط کیس خودشون رو بردن !!!!

خب طبیعی هست که من قهر باشم ! بالاخص که با فلان دختر!! هم سر و سری داشته باشه!! چه توقعی میشه داشت؟ دوره زمونه ی بدی شده اینو دیگه همه می دونن....

من دو روزه که به شدت دلم شیرینی خامه ای می خواد. از این شیرینی خامه ای ها که سم سون درس می کرد می خوام . شاید عصری برم و چند برش از انواع شیرینی خامه ای بخرم و بخورم! ضایع نیست تو شیرینی فروشی؟؟

شاید عصری بعد از گذشت ۵ سال!! برم مطب دکترم و ارتودنسی های فک پائینم و باز کنم! میدونم دلم براشون می تنگه آخه دو سال پیش که فک بالا رو باز کردم دلم براشون خیلی تنگ شد ولی با گذاشتن پلاک موقت خیلی سر زبونم می گرفت البته بعد از چند هفته عادی شد و منم مثه آدم حرف می زدم . الان باز به مدت چند هفته سر زبونم می گیره!!! و تمام س ها رو ش تلفظ می کنم و خیلی هم باید مواظب پلاکم باشم تا گم نشه.

دلم می خواد برم برای خودم یه عالمه خرید کنم . من مانتو و کفش می خوام و خیلی چیزای دیگه مثلا یه شال مشکی و چند تا کش مو خوشکل یه مسواک نو و یه چیزی که همینجوری ازش خوشم بیاد ....

خوشحالم چون هوا ابری و سرده

به همه دوستام سر زدم وقت نشد کامنت بزارم به موقش دست پر میام

کتاب نا تمام من

03031112 — Thu, 22 Oct 2009 07:06:56 GMT

داشتم کتاب آنا کارنینا تولستویکه یکی از معروف ترین داستانهای عشقی دنیاست رو برای بار دوم می خوندم که نیمه تمام موند. کلی کتاب دارم که همیشه می خواستم بخونم . از اردیبهشت که نمایشگاه کتاب بود تا الان هنوز نخوندمشون!! به جز کتای صد سال تنهایی که همون روزها خوندم بقیه دست نخورده مونده ! اومدم دن آرام رو شروع کنم که اول با خودم گفتم چقد دلم برای آنا کارنینا تنگه و رفتم سراغ اون که نیمه کاره موند! یعنی تا آخرای جلد یک خوندمش٬ من شخصیت انا رو دوس دارم یهنی برام نفرت انگیز نبود با وجود خیانتی که کرده بود! من اگه بخوام قضاوت کنم حق رو به آنا میدم.

نمی دونم دلم چه جور کتابی می خواد ؟ شاید دلم می خواد برم یه جای ساکت و آروم ترجیحا توی طبیعت ٬ اگه جایی باشه که صدای شرشر آب هم باشه دیگه ف به المراد!! کتاب شازده کوچولو رو بخونم . الان که فک می کنم بازم دلم می خواد کتاب کلیدر اثر جاودانی محمود دولت آبادی رو هم باز بخونم. یادمه بار اول خیلی لذت بردم از خوندنش ٬ نمی دونم چرا به کتاب های جدیدم فک نمی کنم در حالیکه همیشه دلم می خواست کتاب ابله یا کتاب دن آرام یا جنگ و صلح رو بخونم ٬ اما همش به فکر کتاب های قدیمیم هستم ..

تمام نا تمام من
تمام ناتمام تو
به ناتمامیم قسم
که نا تمام مانده است

اخم هایت را باز کن

03031112 — Fri, 09 Oct 2009 14:37:36 GMT

تا آن زمان كه زنده ايم ،خوشبختي نيز

مانند آب و مهتاب نمي تواند دروغ باشد

اما خوشبختي ،

در انتهاي هيچ قله اي نيست كه برسي و فتح اش كني

رسيدن غم انگيز است!

راه بهتر از منزلگاه است

برويم بي آنكه به رسيدن بيانديشيم

اخم هايت را باز كن

و اجازه بده خستگي راه را در كلبه قلبت از روحم بتكانم

من و تو در كوره را ههاي لغزنده

در كنار هم نمي رويم

بدنبال هم مي رويم

در پي هم بودن لذتي دارد بيش از كنار هم بودن

صداي نفس هايت را مي شنوم

و قدم هايت را ...

. . . . . ..

پ.ن: * راستی من تورو هوارتا می خوامت

.......

03031112 — Sun, 04 Oct 2009 08:33:18 GMT

طوفان ٬ وزیدن گرفته بود٬

بالهای پرنده ی کوچک را شکست و او را با خود برد.

عشق لالایی بارون تو شباست

نم نم بارون پشت شیشه هاست

لحظه ی شبنم و برگ گل یاس

لحظه ی رهایی پرنده هاست

تو خود عشقی که همزاد منی

تو سکوت منو فریاد منی

تو خود عشقی که شوق موندنی

غم تلخ و گنگ شعرای منی

وقتی دنیا درد بی حرفی داره

تویی که فریاد دردای منی

تو خود عشقی که همزاد منی

تو سکوت منو فریاد منی

دستای تو خورشید و نشون میدن

چشمای بستمو بیدارمی کنن

صدای بال پرنده رو لبات

تو گوشام دوباره تکرار می کنن

زندگی وقتی که بیزاری باشه

روز و شبهاش همه تکراری باشه

شاید عشق واسه بعضی عاشقا

لحظه ی بزرگ بیداری باشه

عشق لالایی بارون تو شباست

نم نم بارون پشت شیشه هاست

لحظه ی عزیز با تو بودنه

آخرین پناه موندن منه

تو خود عشقی که همزاد منی

تو سکوت منو فریاد منی............

بـــــــــازی

03031112 — Sat, 03 Oct 2009 21:37:03 GMT

بهترین فیلمی که تا به حال دیدم:
نمی دونم کدوم فیلمی که دیدم بهترین بوده ! اما تازگیا فیلم TAKEN رو دیدم و خیلی لذت بردم . طرف با خونسردی کامل آدم میکشت !!

بهترین دوستم:
فریبا

بهترین درسی که تو دانشگاه خوندم و بهش خیلی علاقه دارم:
یه آز بود که خیلی کشک بود و همه هم ۵ گرفتیم

سمج‌ترین فردی که باهاش در ارتباط بودم:
یادم نمیاد خودم از همه سمج تر بودم همیشه :))

وحشتناک‌ترین صحنه‌ی عمرم:
دیدن فیلم کشته شدن ندا آقا سلطان

بهترین سفری که تا به حال رفتم:
کیش

خوشمزه‌ترین غذایی که دوست دارم بیشتر بخورم:
همه چی خیلی دوس دارم بیشتر از همه ژیگو و چیبس با سوسیس و قارچ

خوش اخلاق‌ترین آدمی که تا حالا دیدم:
آقای حالا به نظرم خیلی خوش اخلاقه البته به جز بعضی وقتا ........

بی‌مزه‌ترین غذایی که تا حالا خوردم:
اممممممممم خب خورش کدو توی سلف یونی که حالم از یادآوریش بهم می خوره !!

باحال‌ترین فرد تو اقوام:
خودم از همشون باحالترم

.
شیرین‌ترین روز عمرم:
نمی دونم ؟!!

ورزش مورد علاقه‌ام:
شنا ی تفریحی یا همون آب بازی تیر اندازی هم خیلی دومس دارم و اگه از اسب نترسم اسب سواری!!!

تاثیرگذارترین فرد تو زندگیم:
والا چی بگم ؟خیلی تاثیر پذیر نیستم:)

خواننده مورد علاقه‌ام:
خواننده خاصی دومس ندارم بیشتر اهنگاشونو دومس دارم تا خودشون :)

بازیگر مرد مورد علاقه‌ام:
قبلنا از جت لی خوچم میومد !!! اما عشق همیشگیم فریزر بوده ))))

بازیگر زن مورد علاقه‌ام:
شهلا ریاحی ))))))

مسخره‌ترین ورزش از نگاه خودم:
دو میدانی خیلی مسخره هست ، چون خودم اصلا نفس و طاقت دویدن بیشتر از ۲۰ ثانیه و ندارم. اما تا اون ۲۰ ثانیه خیلی تند میدوم

گرون‌ترین کادویی که واسه دیگران خریدم:
بیشتر خوچم میاد پول کادو رو بدم . اصلا یادم نیست واسه کی چی خریدم ؟٬

کادوی مورد علاقه‌ام (دوست دارم برام بخرن):
دومس دارم چیزای عجیب غریب کادو بگیرم

تلخ‌ترین خاطره‌ام:
خاطرات زمین خوردنم که کم هم نیستن همیشه خیلی تلخن.. وقتی که تو اتاق عمل با بی حسی موضعی دکتر ناخن پامو کشید ... یا وقتی که رو نرده ها راه میرفتم و محکم زمین خوردم و یه تیکه از پوست زانوم کنده شد و گربه خوردش !!! یا وقتی که کلی ادعام می شد و اسکیت (از اون مدل قدیمیای ۴ چرخه) بازی میکردم توی حیاط ، اونوقت خواستم ترمز گرفته باشم بند رخت و گرفتم و ازش رد شدم و بند رخت کنده شد و منم کمرم تقریبا شکست واای این خیلی ناجور بود .. یه بارم از روی شتر پرت شدم پایین که اونم فوق العاده دردناک بود . روزی که داشتم از پله بالا میرفتم و فک بالام خورد به لبه پله و دکتر داشت بخیه میزد هم خیلی دردناکه یادآوریش ، ۶ سالم بود ..........

مارگوت و سنگ ها

03031112 — Thu, 01 Oct 2009 06:51:18 GMT

٭٭٭
برای تو و خویش چشمانی آرزو می کنم
که چراغ ها و نشانه ها را در ظلماتمان ببیند
گوشی که صداها و شناسه ها را در بیهوشی مان بشنود
برای تو و خویش روحی که این همه را در خود گیرد و بپذیرد
و زبانی که در صداقت خود ما را از خاموشی خویش بیرون کشد
و بگذارد از آن چیزها که در بندمان کشیده است

سخن بگوییم

٭٭٭

بعضی از اشیاء هستن که آدم حس خاصی نسبت بهشون داره ٬ من از سنگ ها خیلی خوشم میاد . تو اتاق مدیر عامل شرکت ٬کلی دکور و قفسه هست که سنگ های خیلی خیلی قشنگی توشونه من همیشه دوس دارم برم اونجا و سنگ ها رو نگاه کنم . از میون اون سنگ ها من از دوتاش خیلی خوشم میاد .. یکی سنگ سیاه و بزرگی هست که همه جاش برق میزنه و تقریبا حالتی داره که انگاری چندتا کره روی هم باشن . اون یکی هم سنگی هست که به نظر من مثه یه بوته گل میمونه سفید رنگه و کلی برش ها و شکل های منظم روشه و اینقد دقیقه که انگاری یه سنگ تراش این شکلیش کرده . خیلی دلم می خواد خودم یکی مثه اون داشته باشم .

اینم سنگ متولدین آبانماهه گفتم واسه تولدم بگیرین

اگه حسش باشه بدم نمیاد اون بازی وبلاگی که چند تا کلمه هست و اولین احساستو بعد از شنیدنشون و میگی بازی کنم!